Bağra bas beni.

Döndüm viran olmuş bağın gülüne,
Ayrılık düşürdü gurbet eline.
Sözüm yetmez oldu elin diline,
Alev alev yanan bağra bas beni,
Esip geçen seher yeli, es beni.

​Gurbet ellerinde garip kalmışım,
Çile deryasına daldıkça dalmışım.
Sazımın teline ahım salmışım,
Ne hâldeyim gel gör, ele sorma hiç,
Yüreğim kan ağlar, gülü derme hiç.

​Gece karanlıkta gümüş ay doğar,
Dertli yüreğimi bir sızı boğar.
Yarin sevdalası üstüme yağar,
Bırakma yalnızlık çekeyim burda,
Yem etme feryadımı kuşa kurda.

​Yıllardır yollara baktı gözlerim,
Tutuştu bağrımda gizli közlerim.
Yalnız sana çıkar benim sözlerim,
Geleceksen eğleme hiç yolunu,
Aç artık ne olur bana kolunu.

​Kul Hasan’ım gurbet elde kalayım,
Varsam yar koynuna huzur bulayım.
Bir tek senin yüreğinde solayım,
Yeter ki bağrına bastır dur beni,
Aşkının oduyla yakıp vur beni.

Hasan Belek-Akçay
24.07.2026