İSTANBUL

Belde-i tayyibe biliriz seni
Fethetmiştir Fatih Han’lar İstanbul
Ezanlar ebedî sarsın kubbeni
Uğramasın sana çanlar İstanbul

Ne güzel Emir’le ne güzel Asker
Yenilmiş Konstantin gelmişti haber
Müjdeyi vermişti en Son Peygamber
Fetih ruhlu ancak anlar İstanbul

Payitaht olmuştun ecdadımıza
Dünya kulak tıkar feryadımıza
Osmanlı koşmuştu imdadımıza
Sana layık şeref şanlar İstanbul

İkame olunca sulh-u selamet
Gidince üstünden denî melamet
Kalmayınca meyil küfre alamet
Artık dökülmedi kanlar İstanbul

Karıştı iyice usr ile yüsra
Eskidi kitaplar silindi mısra
Gele gele geldik yirminci asra
Sıkılıyor artık canlar İstanbul

Ağır yük fakire çok binmiş gibi
Saygı sevgi edep, tükenmiş gibi
Adalet yok olmuş hak yenmiş gibi
Hem soyulmuş gibi tenler İstanbul

Efendiyi cariyeler doğurdu
İslamsız bir hayat fazla ağırdı
Çoğu insan dilsiz kör ve sağırdı
Yaklaştı mı dersin sonlar İstanbul

Unutulmuş alın teri emekler
Riya imiş onca nutuk demekler
Bütçeye yazılmış serhoş yemekler
Ne kadar çoğalmış fonlar İstanbul

Yedi Tepelere konan konana
Kulak tıkamışlar gökten inene
Bir alay harami çökmüş sinene
Rezil etmiş seni bunlar İstanbul

Başındaki musibetler çekilir
Kaderde olanlar elbet çekilir
İslah için bin bir tesbih çekilir
Hakk’a ne gün döner yönler İstanbul

Bilirim olana üzülüyorsun
Dertleri düşünüp büzülüyorsun
Günden güne düşüp azalıyorsun
Murâdî kalbini dinler İstanbul.

Murat Kahraman Murâdî
28.04.2025/İst.
(Memleket)