Mâhlùkatın içinde en âlası insandır,
İnsanı insan yapan göğsündeki İmândır.
Türk eri bu fıtratla bayrak sevdası yeder,
İman hissi olmayan çul-çaputtan bezdir der.

Bayrağım!
Asl- ı sûretin gizleyip, bizi saymayanlar var.
"Sin"inden getirdiği kinden caymayanlar var.
Gölgende solumaktan şeref duymayanlar var.
Batıl suflesi içipte, şere doymayanlar var.

Zevâl vermez kimseye nazlı yâr’in gölgesi,
Lâl kesilsen toprağa, kükrer şùhedâ sesi.

Sen ki!
Taptuk’un derğâhında mâna ördüğnü gördün,
Yunus’un Ehl-i Beyt’i düşde gördüğnü gördün
Fatih’in Marmara’ya Kırat sürdüğnü gördün,
Kânuni’nin dünyaya mizan verdiğni gördün,
Küfrün İstavrozunu Hilâl hâlende kırdın.

Sen!
Onaltı silsilemin son neferi bayrağım,
Çin seddinden akdenize turkuaz gönül ağım.
Yedi Ceddimin namı Atamdan yadigârım,
Ta tepeden tırnağa senle dolu dimağım.

Sen!
Haçlının son okunun saptığı topraktasın.
Kızılca kıyametin koptuğu topraktasın.
Mehmetçiğin kanıyla öptüğü topraktasın.
Bir Ulusun bir HAKK’a taptığı topraktasın.
Seni alıp göklerin en burcuna dikerim,
Beş köşeli nârına Kızılelma takarım.
Endamın şehidimin baş ucuna asılmıs,
Kıpkırmızı döşüne islâm nuru basılmış.

Bayrağım!
Bak şu gelen Asım’ın neslinin ayak sesi ,
Biliyorum bu Vatan mazlumun son kalesi.
Ortaasyaya açtım nazarımdaki al’ı,
Altı yiğidim var ki, altısı da hamalı.
Uğrunda ölsek dâhi bu nida dinmeyecek,
Hem vallahh hem billâhi taş atan yunmayacak,
Hem vallahh hem billâhi kaş çatan onmayacak,
Hem vallahh hem billâhi yeminim dönmeyecek.

Bayrağım!
O nazlı endamınla şafâkta yüzeceksin,
Tevhidin dûsturunu rüzgara yazacaksın
Ruhsuz torun yakışmaz ecdadın muradına,
ALLAH’ım şâhit olsun âhdimin inadına.



Sermez seni yerlere, serilmeden bu millet,
Mâhşere dek var olsun şan’ı yüce son devlet.