Gönül Bağı..

Aşkın ile yandım, nice zamandır,
Açıldı sonunda, bu GÖNÜL BAĞI.
Beklerim vuslatı, her an ummandır,
Vefanın mekânı, bu GÖNÜL BAĞI.

Mana pınarları, çağlar derinden
Hikmet incileri, gelir erinden
Bu bir gönül bağı, aşkın menbağı
Yeşerir sevdayla, solmaz yaprağı.

Geceler sırdaşım, gündüz yoldaşım
Hasretinle akar, gözümden yaşım
Can içinde cansın, ey Sevgili Yar
Ruhumu sarınca, manevî bahar.

Bülbül feryat eder, seher vaktinde
Aşık maşuk arar, aşk mektebinde
Gonca güle yanar, hasret oduyla
Gezer bu alemi, sevgi koduyla.

Dünya bir handır, konup göçülür
Hakikat incisi, derin ölçülür
Aldanma rengine, yoktur itibâr
Nefsin tuzağından, kurtulmaya var.

Bilgi nur gibidir, aydınlatır yol
İrfan meclisinde ol da, gönle dol
Cahilin sözünden, gelir hep ziyan
Hakikat sözünü, eyle gel beyan.

Hasan der, bu yolda, sabır gerekir,
Mevla’ya yönelip, bulalım çare.
Aşk ile yürüyen, sevda gerekir,
Gönül Yaradan’a, düşerse yâre..

Hasan Belek
25 04 25
Akçay