GÖNLÜNÜ SEVDİM..

Dünyanın rengine, aldanmadım ben,
Senin o saf, temiz, gönlünü sevdim.
Geçici zevkleri, istemedim ben,
Dertsiz tasasız hoş, gönlünü sevdim.

Bir pınar gibidir, duru ve sakin,
Orada huzur var, hep ona akın.
Ne kış bilir ora, ne hazan ayı,
Bahar bahçe sunar, en güzel yayı.

Fırtına kopsa da, hayat denizinde,
Sığınak limanım, senin özünde.
Karanlık geceme, bir yıldız doğar,
İçimi ısıtan, sevginle yoğar.

O gönül ummandır, derindir bil ki,
Her dalgası hikmet, taşır sürekli.
Sırlarla doludur, çözülmez bilmece,
Aydınlatır ruhu, gündüz ve gece.

Yalanlar dolaşır, dillerde sözde,
Doğruluk taht kurmuş, o güzel özde.
Riyadan uzaktır, samimi, candan,
Işık saçar ruha, parlayan nurdan.

Seninle anlamlı, bomboşken her yer,
Gönlüne bakınca, biter tüm keder.
Hayata bağlandım, senin sevginle,
Yeşerdi umudum, o tatlı ünle.

Hasan der ki, mal mülk, hepsi bahane,
Gönül kazanmaktır, asıl şahane.
Gerçek zenginlik bu, anlayan bilir,
Sevgiyle bir gönül, bin ömre gelir...

Hasan Belek
24 04 25
Akçay