İlk bakışta başlamadı biz
bir sessizliğin kıyısında
göz göze geldik
Zaman durdu
rüzgâr sustu
Bir şey oldu işte
Adı konmayan
ama iliklerime işleyen bir şey
Sen oradaydın
ben buradaydım
ve aramızda
bir beyaz sessizlik kıvılcım gibi yanıp sönüyordu

Konuşmadık
çünkü kelimeler
senin bakışında fazlaydı
Tenin bir dile dökülse
şiir susar
gökyüzü utanırdı
Ben o anda anladım
Bazı aşklar kelimeyle değil
nefesle başlar

Sonra ellerin uzandı
yavaşça
çekinmeden
ama hükmeder gibi
Dokunduğunda titremedim
çünkü o an
ben artık bir ten değil
senin içine doğduğun
beyaz bir haritaydım

Geceler geldi
Bir değil
onlarca gece
Her biri başka bir kıyametti
İçimizde bastıramadığımız
kırmızı bir tufan vardı
Ama dışımızdan baktığında
her şey beyazdı
yorgan, duvar
senin göğsün
benim boynum
Ne çok yanabilirmiş insan
karlar içinde

Aşk mıydı bu?
Belki
Ama sadece aşk değildi
Bu bir geçişti
bedenden ruha
dokunuştan iz’e
bir geceden sonsuzluğa

Sen bana
sadece bir sevgili olmadın
bir düşman da
Bir savaşsın sen içimde
kazanmak istemediğim
Bir zehirin ta kendisi
ama içtikçe
daha çok yaşamak istedim

İçimde gezindiğin her gece
biraz daha unuttum kim olduğumu
Çünkü seninle olmak
bir benlik yıkımıydı
tatlı bir yok oluş
Sen beni silerken
ben seni ezberliyordum
dudak kıvrımlarını
omzunun gölgesini
sustuğun yerleri

Ve sonra sabahlar
O soğuk, keskin
acımasız sabahlar
Tenimde senin kokun
kalbimde yokluğun
Sen gitmiş olsan da
içimde hâlâ yürüyordun
Ayak izlerin
beyaz bir ihtiras gibi
yakıyordu ruhumu.l

Sana her gelişimde
biraz daha eksildim
ama sen her seferinde
beni tamamladın
Çünkü aşk
eksilmeyle çoğalmaktır bazen.
Ve sen
bütün eksiklerimin cevabısın.
Bir yangınsın
Ama beyaz...

Yazar Murat şair ✍🏻🌹