Yitik İzler..

karanlık sokakların sessizliğinde aradım seni,
yalnızlığın derin kuyularında yankılandım.
her veda, iki ayrı yürekle başlarmış meğer,
senden kalan boşlukta kayboldum sadece.

ufuk çizgisinde kaybolan bir fısıltı oldum,
gölgelerin oyunlarıyla doldu içim usulca.
hiç açmamış güllerin solgun yapraklarında adın yazılı,
gözlerimi her kapattığımda,
anılar, kumdan bir şehir gibi yıkılıyordu içimde.

bazı kalpler yıldızlara uzanır, bazıları dipsiz denizlere dalar,
yüzüme dokunma,
orada hâlâ bir "hatıra" kırıntısı var, solgun ve narin,
ve senin dokunuşların artık çok geç, çok uzak.

bir anıyı sevmekle, bir ruhu yaşatmak arasında uçsuz bucaksız yollar var.
ben, o yollarda savruldum, bir yaprak misali.
bir saatin ritminde,
bir mumun titrek ışığında,
bir "belki"nin içinde yankılanan hüzünde, derin ve ıssız.

duyamazsın sen, çünkü sözlerim değil, sessizliğim konuştu.
bir gece uyandığında içine işleyen o keder,
benimle aynı yalnızlığı taşısın, sonsuz ve acı.
çünkü aşk, bazı kalplerde şafak söktürmez.

bazı kalplerde zaman bile durur, öylece donar.
ve bazı suskunluklar, sonsuzluğa uzanır, dipsiz bir kuyu gibi.
şimdi beni unut, kül olup dağıldığım gibi, rüzgarın önünde...

Hasan Belek
14 04 25
Akçay