Hatırasız Yolculuk

Belki bir gün,
aklım bir kuş misali,
uçar gider benden.
Anılarım,
birer yaprak misali,
düşer, kaybolur benden.
Çocukluğumun sesi,
annemin nefesi,
kardeşlerimin hevesi,
doğurduğum çocuğun sesi,
hepsi birer gölge,
silinir benden.
Onlar bilir kim olduğumu,
hatırlarlar her anımı,
ben ise kaybolurum,
kendi içimde.
Bir boşluk kalır geriye,
sonsuz bir sessizlik,
hatırlanmayan bir benlik.
Gözlerim arar,
o tanıdık yüzleri,
ellerim uzanır,
o sıcak anıları.
Ama ben yokum,
ben silinmişim,
kendi içimde kaybolmuşum.
Belki de bu bir rüyadır,
kabus dolu bir yok oluş,
uyanırım bir gün,
her şey yeniden doğar.
Ama ya uyanamazsam?
Ya kaybolursam o boşlukta?
Ya unutursam kendimi bile?
O zaman,
hatırlayın beni,
anlatın bana kim olduğumu,
çizin resmimi kalbinize.
Söyleyin bana kim olduğumu,
kimleri sevdiğimi,
neler yaşadığımı.
Hatırlayın ki,
kaybolmayayım sonsuza dek,
hatırasız yolculuğun içinde.
Ben kimim?

Harika pirli