Güneşe ışığı saçmak,
Goncaya dalında açmak,
Yılkıya, şahlanıp geçmek,
Turnaya hazanda göçmek,
İnsana kalmak yakışır.

Sohbet arayana yâren,
Aşkla muhabbeti deren,
Derene gönlünü veren,
Hakkı bilip O’na varan,
İnsanı olmak yakışır.

Doğruyla eğrinin farkı,
Dönerken feleğin çarkı,
Üstünlüğün yoktur ırkı,
Ortak kılmadan şirki,
İnsana bilmek yakışır.

Serin sular gibi akmak,
Rüzgârı peşine takmak,
Görmeyene ışık yakmak,
Ayna olup sırra bakmak,
İnsanı bulmak yakışır.

Daima zikirle yatmak,
Gam, kedere sabrı satmak,
Kötülüğe hayra katmak,
Sevgi kalana dek atmak,
İnsanı silmek yakışır.

Sema edip sevdasına,
Hüznü, huzrun duldasına,
Zarardan çok faydasına,
Firkatini Hüda’sına,
İnsanı salmak yakışır.

Güzel olsa hep nazende,
Her bir yürek gelse vecde,
İki büklüm edip secde,
Ağıt yakmaktan ziyade,
İnsanı gülmek yakışır.