Yolculuk..

Bir sabah, sisler arasından doğdu güneş,
Uykusuz gözlerimde bir yolculuk hevesi.
Bıraktım ardımda tanıdık sokakları, evleri,
Bilinmez bir diyara doğru açtım yelkenleri.

Adım adım yürüdüm, uçsuz bucaksız ovalarda,
Rüzgar saçlarımı okşadı, fısıldadı şarkılar.
Dağlar yükseldi önümde, aşılmaz duvarlar gibi,
Ama yılmadım, tırmandım, doruklarda özgürce.

Nehirler aktı yanımdan, şarkılar söyleyerek,
Ormanlar sakladı beni, gizemli gölgeleriyle.
Geceler çöktü üzerime, yıldızlar yol gösterdi,
Ay ışığı aydınlattı, bilinmeyen patikaları.

Karşıma çıktı insanlar, farklı dillerde konuşan,
Gözlerinde gördüm, hasreti, sevinci, korkuyu.
Anladım ki, hepimiz aynıyız, yolculuğumuz ortak,
Aynı umutlarla, aynı hayallerle dolu.

Gördüm şehirler, parıldayan ışıklarıyla,
Duydum müzikler, sokaklarda yankılanan.
Yaşadım aşkı, en tutkulu, en derin,
Ve ayrılığı, en acı, en hüzünlü.

Bir gün, vardım sonunda, denizin kıyısına,
Dalgalar köpürdü ayaklarımın altında.
Anladım ki, yolculuk hiç bitmeyecek,
Her an yeni bir başlangıç, her an yeni bir keşif.

Ve şimdi, burada, seninleyim,
Bu şiiri yazarken, paylaşıyorum yolculuğumu.
Belki sen de çıkarsın bir gün, kendi yolculuğuna,
Bil ki, yalnız değilsin, bu evrende..

Hasan Belek
01 Nisan 2025
Akçay.