Bir buğulu camda kırık bir gölge
Başım yaslı, düşüncelerim kayıp.
Gözlerim, soğuk camda iz bırakırken,
Gölgeler duvarda dans ediyor sessizce,
Bir gölge var içinde bir başka gölgenin,
Ve damlalar, ince ince süzülen zaman.

Bekliyorum, gözlerim açık,
Sözde beklediğim bir şey var,
Ama biliyorum, kimse gelmeyecek,
Hiç kimse dokunmasın,
Yaralı kalbime, kırılacak,
Parçalanacak belki de, anında.

Gözyaşlarım aksın istiyorum,
Yere değsin, ıslatsın toprağı,
Ağıtlar yaksın dudaklarım,
Bu sessiz çığlığı anlatsın,
Ama yapamıyorum,
Alamıyorum kendimi,
Alışacağım belki bu yalnızlığa,
Bu sevgiye, bu acıya yoğrulmuş sevdaya.

Bırakacağım kendimi kadere,
Ne olursa olsun,
Belki de o gösterir bana yolu,
Aydınlatır karanlığımı,
Arkadaşım benim.

Bir adım geri atıp bakıyorum
Gerçekten bir yol var mı?
Yoksa tüm yolda kaybolan bir gölge mi
Benimle yürüyen?

Turgay Kurtuluş