Sımsıcak konuşurdun telefonda benimle
En üste yazılıydı rehberde senin ismin
Beraber hissederdik bu aşkı bedenimle
Gönlümün duvarında asılı durur resmin

Yüreğim yüreğinin kafesinde düçardı
Sen gülünce gönlümde menekşeler açardı
Rüzgâr kokunu her gün nefesime saçardı
Gözlerimin önünde gidip geliyor cismin

Sesini duyamasam haram olurdu gece
Kurduğum kurguların hepsi ayrı bilmece
Şiirsel cümlelerle doluyordu çekmece
Her imge, simgesiydi benim gönül sesimin

“Merhaba” deyişinle açılırdı telefon
Seni anons ederdi şiirlerde mikrofon
Sensiz karanlıklara dönüşür gecede fon
Kesilmesi ondandır uykumda nefesimin

Yasak bir meyve gibi bize sunuldu aşklar
Cehennemler Cennet’in bittiği yerde başlar
Tatmamak imkansızdı başlasa da telaşlar
Yasak aşk, ilgisini çekiyor her kesimin

Coşari der beyhude harcadık zamanları
Okunmadı gönlümün sigara dumanları
Kurduğumuz düşlerle ürküttük insanları
Son perdesi kapandı son sevda piyesimin

28.03.2025/Samsun

İbrahim COŞAR