......ŞAH-I MARAN......!
( Yılanların Şahı)
Ne devir bize uydu, ne biz devire
Ne zaman dinecek bu acı, bu sızı
Tekrar başa döndük, çevire çevire
Biz utandık, utandırmadık "arsızı"

Her dinde büyük suç değil midir çalmak
Günah değil midir haketmeden almak
Nasıl bir hünerdir, her kurada kalmak
Dürüstlük timsali saymışlar "hırsızı"

"Al takke ver külah", hep onda kavuklar
Kümesinde altın yumurtlar tavuklar
Hep onun peşinden koşar dalkavuklar
Dertlerin dermanı sanmışlar "çapsızı"

"Yağlı kuyruk" görse yalın ayak koşar
Doluya koysan dolmaz, boştan taşar
Sıra mavraya gelince, çoştukca çoşar
Toplumun başına dikmişler "tapsızı"

Çıkarı varsa döner, dombalak atar
Sadık dostuna bile acımaz, satar
Biraz sıkışsa tozu dumana katar
Himmeten mesul tutmuşlar "kitapsızı"

Boşuna sormayın, en doğru kendisi
Hep saygı değer, herkesin efendisi
Eksiksiz, tastamam gittisi geldisi
Güya hesaba çekmişler "hesapsızı"

Memnun olan çok, ama biz değiliz
Herkes çıkarına, biz hakka mehiliz
Kahpelikte yokuz, mertlikte ehiliz
Sadece Hakk’a dayarız sırtımızı

Göksel’im, eğri yolda doğru yürünmez
Karda buzda gezse de izi görünmez
Yılana benzese de yerde sürünmez
Adam sanmışız sahtekârı, mızmızı
Ne utanıyor, ne de yüzü kırmızı