Uyanışın Destanı

Sisler ardında kaybolmuş bir şehir,
Uykusundan uyanmaya hasret bir nehir.
Yüreklerde sönmüş umut ateşleri,
Karanlığa yenik düşmüş düşlerin sesleri.
Ama bak, ufukta bir ışık beliriyor,
Gecenin koynundan bir güneş doğuyor.

Paslı zincirleri kırmaya ant içmiş bir halk,
Yeniden yeşerecek toprağa umut salacak.
Dağların ardında yankılanan bir feryat,
Mazlumun sesine kulak veren bir haykırış.

Zulme karşı dikilen bir yiğit,
Adaletin terazisini yeniden dengeleyecek.
Yıldızlar şahit olsun bu destana,
Uyanışın türküsü yankılansın semaya.

Her bir mısraı birer umut tohumu,
Yeşerecek yarınlara bırakılan bir sunum.
Denizlerin dalgaları coşsun bu coşkuya,
Toprağın bağrından fışkırsın bereket.

Eller kenetlensin, gönüller bir olsun,
Yeniden doğsun özgürlüğün güneşi.
Bu destan, bir milletin uyanışıdır,
Küllerinden doğan bir Anka kuşudur.
Yüreğinde umut taşıyan her bir insan,
Bu destanın kahramanıdır, unutma.

Hasan Belek
16 Mart 2025
Akçay