1
Yorum
9
Beğeni
5,0
Puan
297
Okunma

Hayat kısa, vakit dardı,
Ömür, bir bardak şerbet içecek kadardı.
Terinos, gurbete daha fazla dayanamadı,
Kendini Knidos’un parke taşlarına saldı.
Rüzgâr, yılların yorgunluğunu fısıldadı,
Deniz, uzaklardan haber getirmedi.
Keliternos sofrayı donattı, bekledi,
Ama Terinos’un aklı, çoktan gitmişti.
Bir bakır tabakta çorba, eski dost sesi,
Zekeriya Sofrası bile yabancı şimdi.
Kairos Limanı’nda yeni tekneler,
Ama Terinos’un gözleri, eski günleri özler.
Bir kekik suyu içerdi belki,
Ama kardeşinin sesi artık çok uzakta.
Gurbetin yükü ağırmış meğer,
Terinos bunu parke taşlarında anladı.
Hayat kısa, vakit dardı,
Ömür, bir bardak şerbet içecek kadardı.
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.