1
Yorum
8
Beğeni
5,0
Puan
165
Okunma
…
BELKİDE SON VEDA
sokağa çıkıyorum ürkek bir serçe gibi,
sağa sola bakıyorum,
bir sürü bitimsiz araç,
ne sonu ne başı,
ürküyorum,
bu insanlar nereye gidiyor,
bitip tükenmez toplantılar,
sınıfsız sınıflar,
ya çocuklar,
ya yetişkinler,
ya anneler,
hepsi tabanvay,
bütün bu kaosun neresinde,
en ilginç olanı ise,
ben kimim,
bu garip dünyanın hangi kayıp parçasıyım,
bir bir düşüyor,
ya da ben gelip geçen araçlar gibi,
düşü düşlü düşleri,
eski bir çarşaftan silkeliyorum ve düşen düşlerime veda ediyorum, belkide son veda…
Sibel Karagöz
#sibelkaragözşiirleri
#sibel _karagoz
5.0
100% (4)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz