4
Yorum
24
Beğeni
5,0
Puan
265
Okunma

yağmur, gökyüzünün unuttuğu bir ezgi
şehrin omuzlarına düşerken
eski bir aşk mektubunun satırları gibi
usulca dağılıyor kaldırım taşlarında
adımlarımı sayıyorum, bir-iki-üç
ıslak gölgeler içimde yankılanıyor
kim bilir hangi saatte, hangi mevsimde
bir ayrılık cümlesi gibi düştü bu yağmur
damlalar, gökyüzünün parmak uçları
şehre dokundukça zaman çözülüyor
camlar buğulanıyor, anılar siliniyor
ve gece, suya yazılmış bir isim gibi akıyor
sokak lambaları titriyor rüzgârda
bir çocuk avuçlarında su biriktiriyor
belki de unuttuğumuz bir masalın
eksik cümlelerini tamamlıyor
şimdi suskun bir şarkı çalıyor içimde
yağmur devam ediyor, hiç durmadan
ve ben, kaybolan bir kelime gibi
yavaşça çözülüyorum gecenin içinde
Turgay Kurtuluş
5.0
100% (10)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.