GÜNEŞ

Şimdi ilkbahar mevsimlerden
tam ortasındayım uzayan günün
hava da çok güzel bugün
şu an bulunduğum yer de,
Otağ Tepedeyim
küheylanın şaha kalktığı yerde
mührünü seyrediyorum
Sultan Fatih’in
Rumeli hisarına bakarak
gökdelenlerin tepesine takılan
bulutların arasından
gelin gibi süzülen güneşi izliyorum
çizgi çizgi aksediyor
yeditepe’nin üstüne.
bu şehrin karanlık sokaklarında
kara çehreli adamların
kap kara karanlık işlerine inat
ve onca üfürüklere rağmen
sönmeden, sunuyor ziyasını
üstüne üstüne bu şehrin
en ücra köşelerine
kuytu mahfillerine kadar
sökmek için karanlıkları
uyandırmak için insanları
gafletten, sefaletten.
ey, vesveseleri üzerine çullanmış insan!
görmüyorsan güneşin billur huzmelerini
sesini de mi duymuyorsun çığlıkların
yıkıntılar altından gelen?
yetmez mi avare gezindiğin
bu karanlık sokaklarda..
hayır, hayır!
sokaklar değil karanlık
karanlık içinde senin
perdeler gözlerinde.
işte güneş üstümüzde
süzülüyor bulutların arasından
aydınlatmak için bu şehrin
karartılmış sokaklarını
ve senin içindeki karanlığını
ve ey nâçar olduğunu sanan insan!
inatlaşma artık, işte güneş
başımızda, yanı başımızda
her zaman üstümüzde!

Murat Kahraman
25.04.1999/Beykoz