kırklandı acının sır kapıları
zırhlandı sürmeli dualarla suskunluk
güz pencerelerine çarpıp çarpıp
öldü kuşlar


al bir gelindi karanlığın eli
sararken kanlı kolları duvarları
yuttum soluğumu bekledim
gizli aynaların körüklü
yansımalarında



ipekten bir övgüydü
zihnimin kör topal sanrıları
sarıldıkça dolandıkça boynuma
yaralı ellerim yenik düştü
toprağa



ucube gölgeler büyüttüm
mum ışıklarında titrek eteklerinde hüzün
sürekli uyuyup uyanıyordu içimi yakan
kötülüğün zorba dili



bin kez vuruldu
saçlarımda körpe kırlangıçlar
ahı kurumuş sözler biriktirdim
dağlar kadar büyük kederli
tepesi dumanlı



bahtımın sürgünüydü kalbim
benden uzak ocaklarda yanıp sönen
ateşlere düşüp savrula savrula kavrulan
gözlerimden akan lav selleriydi
yüzümü param param
parçalayan



k i m s e s i z d i m hep uzun yollarda




..........




ayşe uçar
1502202516:04