Sn.Dicle SARILMAZSOY’A

O bir hayırsever,
Fedakâr mı fedakâr.
Neler basmış bağrına görseniz?
Dersiniz ki; ne de cüretkâr.

Vermiş tasarruf etmeden, sevgiyi,
Yeter ki kırılmasın insanlar.
O insanlar ki sömürüde,
Israrda çok titizler..
Her fırtananın ardından,
Omurgada kalan derin izler,
Ne yapsın tersane, ne yapsın liman?


Kırılmış fakat kıramamış.
Ve kıramadığı yüklerle, nereye?
Usul usul yanaşmış
Yorgun bir iskeleye.
Set çektim deyip üzülmeye.
Gemisini bağlamış.
Ama peşinden, gitme diye diye,
Kollayıp, sevdikleri.
Kusmuşlar birer birer,
Kursaktan zehirleri...
Gün olup şiir olmuş
Yaşanmış günlükleri..

Rahat vermemişler
Tekrar tekrar, yılmadan
Yeniden denemişler.
Dilenciye kıtlık yok
Sürekli melemişler.
Yola, insafa gelip,
Onun da hakkıdır, sevme,
Bir türlü dememişler.

O bir iyilik sever,
Bu yüzden, o dizini döverken,
Bağlandığı limanı da,
Durmadan dalgalar döver.

Necati Dikmen