Emirdağ’ın orta yeri özüdür,
Sevdalara bakan güzel gözüdür,
Türkülerin vazgeçilmez sözüdür,
Sevdaların adıdır, Eski Kacerli.

Yurt edinmiş Türkmen ile Yörüğü,
Fakirlikten giymiş kara çarığı,
Eksik olmaz ellerinde yarığı,
Garipliğin adıdır, Eski Kacerli.

Toprak damlı evi yorgun yüzleri,
Sohbetlerde söyler güzel sözleri,
Çoğunun gurbeti bekler gözleri,
Hasretlerin adıdır, Eski Kacerli.

Güneşin yanığı çatlak dudaklar,
Dillerde duadır kalpte adaklar,
O yüce gönüller kederi saklar,
Duaların adıdır, Eski Kacerli.

Çay deresi susuz kalmış akmıyor,
Seller gelip bentlerini yıkmıyor,
Türkmen beyi yaylasına çıkmıyor,
Hayallerin adıdır, Eski Kacerli.

Şimdi ıssız cıvıl, cıvıl sokaklar,
Artık bir virane beyli konaklar,
Her hanesi ayrı bir tarih saklar,
Dileklerin adıdır, Eski Kacerli.

Kacerli çeşmesi nazlı akıyor,
Ibıdık kuyusu mahsun bakıyor,
O garip halleri canlar sıkıyor,
Unutmanın adıdır, Eski Kacerli.

Ofise giden yol bir ince yoldur,
İnsanlar sevecen yüzleri aldır,
Yumurtalı pide güveci boldur,
Ağızların tadıdır, Eski Kacerli.

A. Kadir YALDIZKAYA