Gittin,
sanki ışığını çaldılar güneşimin,
suyunu kestiler bentlerimin,
harflerini aldılar sözlerimin,
gittin...

Gelir belki diye bekledim sanaldan
gelir belki rüyalarıma yalandan
bulamazsa sorar yolu bilenden
umudum var diye bekledim.

Yoktun,
en onulmaz yaralarım azarken
yoktun...
Kanayan gözüm suyunda meleklerin elleri
ateşin ısıtmadığı gecelerimde donarken
bir çare olursun belki dedim
yoktun....

Gelir dedim belki top sakallı dedeye
torunlar da büyüdü gitti üniversiteye
daha dün buradaydın kayboldun nereye
ben ararken yoktun....


Dönmedin...
Çaresizliğim acılarla coşarken
dönmedin...
Ölümler ölüm üstünde yatarken
kaç kez değişti ağaçlardaki yapraklar
umudum hala var dedim...
dönmedin...

Sorar dedim belki gelenlerden
gelecekse haber verir tellerden
meraklandım sordum seni yollardan
yok dediler geçmedi....

Bitti...
ömür dediğin bir nefes misali
bitti gün doğumu batışı gibi
bir kelimelik mezar taşı yazısı gibi
BİTTİ.

Bahri GÜVEN Aralık 2012