Bugün kor yağdı yüreğime,
Bir bilsen nasıl da üşüyorum.
Kristal kolyeler takındı saçlarım,
Köle oldu soğuğa buz tutan ellerim,
Titreyen ben oldum, bir de bedenim.

Sana sesleniyorum sevgili;
Görmüyor musun?
Soğuk beni yutacak,
Gözümdeki karanlık beni boğacak,
Bana bir ışık ol, bir de nefes,
Isıt iliğime kadar.

Geçmişim, geleceğim,
Bütün anılarım ve hayallerim,
Hepsi senin olsun,
Bırakma beni
Donarsam uyanamam
Isıt iliğime kadar.

Öldürecek diyorum sana,
Bu sessizlik, bir de sensizlik
Bu çaresizlik, ruhumdaki yalnızlık,
Her an biraz daha dibe çekiyor,
Tut ellerimden,
Fırtınalı denizler dalgalanıyor,
Bırakma beni
Kaybolmayayım.

Bir ışık ol gözüme,
Bir de umut ol yüreğime,
Kurtar beni bu dipsiz kuyudan,
Belki satarsın;
Bende Yusufça kölen olurum
Tut ellerimden bırakma beni
Koma karanlık denizlerde…

Seninle ısınıp, seninle yaşayım,
Seninle var olayım,
Duy beni;
Yalnız bırakma…
Yeniden döndür hayata,
Kurtar donmuşluğumdan,
Bu sessizlikten ve sensizlikten kurtar,
Yüküm ağır taşıyamıyorum.

21.01.2025 Ankara
Durmuş Ali ÖZBEK
Eğitimci Yazar
Kültür Bakanlığı Halk Şairi
*.com/yazi/301725/tasiyamiyorum