göğün
karnı guruldadıkça
siyah,
beyaza göz kırptıkça
bir kandil daha hecelenir,
gecelenir
şafağın epiksi dağ yüzüne..


göğün,
kırışmış memesine
diş gıcırdattıkça
kursağında kurak
sağılır yağmur
ve
her damıtısında
toprağı emziren
esmer bulut olur yüreğin
kan çiçekleri
yapraklanır kirpiğinde
yağdıkça
üzerine kimliksiz yağmurlar,
devrildikçe
üzerine grafitisiz duvarlar
hikayeleşir hayat
ki,
her insanın
vardır bir hikayesi
her hikayenin
bir insanı ise muamma
sonu
olan hikayelerin
sonatı
olduğuna da inanılır
kısık,
kısır olsa da nefesi


ya şiir,
yoktur dini
ölümcül olsa da dili
asla şairini gömmez
(öldürmez demedim)
lisanı
yoktur mesela şiirin,
yoktur,
ihsanı, insafı şairinin
yetmezliği aşksa,
aşksa bitmezliği kaleminin


maya
çalınmaz mesela
şairin kalemine
kalemi ki,
kıyısız denizdir,
deniz mürekkebine...


~°~
~°~
~°~