Alnıma yazılmış karalarına
Genç yaşımda aldı aralarına
Gönlümde açtığı yaralarına
Merhemi sürmedi gurbet okulu.

Sinesinde bana bir yuva kurdu
Gider iken gitti durdukça durdu
Günleri geçtikçe ruhumu sardı
Aklını yormadı gurbet okulu.

Baştan acısını belli etmedi
Sitemleri daha sonra bitmedi
Yakamı bırakıp çekip gitmedi
Neşede durmadı gurbet okulu.

Sınıflara daldık yeri görmeden
Sıraya oturduk dersi sormadan
Hayaller yıkıldı daha kurmadan
Murada ermedi gurbet okulu.

Gurbetlik dersine aşina olduk
Hasretlik dersinden zayıfı aldık
Hep aynı sınıfta talebe kaldık
Hocamı sormadı gurbet okulu.

Ne ilk öğrenciyiz nede sonuncu
Sayamadım belli değil kaçıncı
Gönlüme hüzünün kahrı inince
Yaramı sarmadı gurbet okulu.

Aklımı fikrimi aldı sakladı
Ruhu ve bedeni hasret kapladı
Gurbet yüreğime hançer sapladı
Halimi görmedi gurbet okulu.

Gözesinde keder akan pınarım
Ömrün ortasında koca çınarım
Mezun olacağım günü anarım
Diploma vermedi gurbet okulu.

A. Kadir YALDIZKAYA