Dostun meclisinde ederken sözü
Sanma ki anıldın ah gardaşım ah!
Hakikat dost sandın riyakar yüzü
Görünce yanıldın ah gardaşım ah!

Demokrasi denen oyun kuruldu
Yoksul’a figüran bir rol verildi
Adalet ölürken Nemrut dirildi
Fukara denildin ah gardaşım ah!

Makamına yolun düşüp varınca
Almadılar yoksul halin görünce
Saymadılar ayrı yerde durunca
Gereksiz sanıldın ah gardaşın ah!

İlk baharda gonca güle konarken
Küle döndün ateşlerde yanarken
Nice mert yiğidi cenkte yenerken
Namerde yenildin ah gardaşım ah!

Boşuna yordular bayırda, düzde
Duranı kalmamış verilmiş sözde
Sürgünü yeyince gönülde gözde
Kapıya konuldun ah gardaşım ah!

Bilerek görmezler sendeki hali
Bilenler söylesin var mı emsali
Kurbanlık adanan koyun misali
Cellat’a sunuldun ah gardaşım ah!

Doğruyu diyene hemen kızdılar
Kendince garibe kader çizdiler
Daha yaşar iken mezar kazdılar
Ölmeden gömüldün ah gardaşım ah!

A. Kadir YALDIZKAYA