bu son veda bu son mektup
hüzün keder ve hasretine damla damla dökülen
gözyaşlarımla yazıyorum sana
her damlasında sen varsın
belki okumayacaksın atacaksın bir kenara
belki yırtıp atacaksın...
lakin ben aldanmış yanmış yakılmış yüreğimiden
sana olan isyanını haykıracğım..

oysa herşey.
Tatlı Bir merhabayla başlamıştı
seni kaderime yazmıştım..

sebepsiz...anlamsız...
acımasız veda edişinle ışığım söndü
Dur, açma sakın kapıyı, diyemedim
Artık elinde sadece valizin olmayacak
ciğerlerime çektiğim üç beş nefeside alıp gideceksin....

Geceyi soğutan,
Geceyi ayaza kesen
Ürperten saatler bıraktın bana...
ve ..bir köz düştü TA ŞURAMA yüreğime

Hayatın girdabında
Annesiz kalmış bebek gibi,
Tutamadım düşlerimi ..
Elveda hayallerim,umutlarım
bu gidişin matemi ağır gelir bana
Öyle bitti demekle bitmiyor
fırtınalar rüzgarlar Can yakar
gazel gibi savruluyordum
umudum düştü dalından


Hasretini, demir pırangalarla
yüreğime hapsedip düştüm yollara
nereye gitsem
Çilelerim bağlanmış kördüğümle,
Yüreğim yangın yeri,
yanık yanık çığlık çığlık avaz avaz
Hasretimin ahında sen varsın
sonbahar rüzgarları gibiydin
Son kez esiyordun saçlarımla

Gecenin koynunda
ellerimi çözüp tenden af dileyip yüreğimden

bir meçhule yürüyor dermansız ayaklarım,
umutsuz ve çaresiz
halbuki Düşlerim vardı maviye bakan
şimdi Yoksun işte

Elimi tutacak biri yok,
içim kanadı... boynum büküldü..
Zaman durdu. Kanım dondu,
Mezarım olur yokluğun
bırak yokluğun kalsın.bari....

duyarsın üzerine gazete örtülmüş
bir ceset bulundu filanca parkta sokata ..
benim için üzülme....

bu son veda bu son mektup ..
sana ve mavi düşlerime....
elvada....elvada....


yılmaz bülbül (divane)

şiire sesi nefesi ile ruh katan sevgi kardeşime çok teşekkür ederim ...