Gidiyorum buralardan anne, gidiyorum.
Sakın ağlama,bir damla yaş, akmasın gözlerinden
Ardımdan, gözü yaşlı bir ana bırakmak istemiyorum ,
Şehir şehir, köy köy,
Gezerim mesleğim adına...

Bu kalabalık şehirlerde, sokaklarda kayboluveririm,
Aklımdaki tüm sorularla kaçıp gideceğim,
Ağlamazlar gidişime, sevinmezler dönüşüme,
Sakın, sakın anam! akmasın gözlerinden bir damla yaş,
Solmasın yüzündeki güller...

Gezeceğim tüm ANADOLU topraklarını,
Şiirler yazacağım ANTEP, URFA, DİYARBAKIR, SİİRT, demeden,
Yazacacağım ANADOLU topraklarına destanlar,
Kalmasın bir şehir bile küskün bana,
SİVAS, ERZURUM, İSTANBUL, BOLU demeden...

İçimdeki feryatları dindireceğim,
Sonsuz bir hayatın derinliklerinden kaybolup gideceğim.
Güneşin doğuşundan batışına kadar yürüyeceğim anam.
Ben böyleyim neylersin, değişmem bilirsin ya;
Sil akan gözyaşlarını ağlama ardımdan...

Gidiciyim, gurbetçiyim,
Ağlar yüreğimiz, ağlar analarımız,
Ama asla vazgeçmeyiz bilirsin budur işte hayat,
Nerde olursakta yolcuyuz, değil mi anam?
Sakın ha, bükme boynunu bakma öyle melül melül...

Bakma öyle arkama kalmasın içinde bu kadar hüzün, ızdırap!
Kalabalık şehirler arasından geçeceğim belki de,
Belki de o pamuklu ellerinden öpemeyeceğim,
Nefis yemeklerinden tadamayacağım,
Ben bu yola koyuldum, dönüşü yok bilirsin...

Kaç ANADOLU çocuğu şehir şehir gezip,
Kimisi doktor, kimisi öğretmen, kimisi mühendis,
Kimisi şehit, kimisi benim gibi şair.
Ve tüm analar senin gibi dertli,
Gezeriz, köy şehir demeden gezeriz.

Ben de gidiciyim anam hakkını helal et,
Bu gün DİYARBAKIR, yarın MARDİN,
Bir gün gelir, HAKKARİ, BURSA, TRABZON’u ,
Diyar diyar gezeceğim bunu öyle bil...
Sakın ha özleme beni,

Bir gün bir bir gurbetçi olarak yazarım burda yaşanılanları,
Sularım çiçekleri, giderim başka çiçeklere...
İçlerindeki ümitleri, sevdalarını yazarım sana,
Bekleme beni, ben arıyım, çiçeklere konarım.
Sevgi taşırım çiçekten çiçeğe doğru...