Tutmayın saçlarımdan sürüklemeyin yerlerde beni
Dokunduğunuzda acıtmayın tenimi
Öperken ısırmayın yanaklarımdan
Bakarken gözyaşlarımı akıtmayın
Beni bende bırakın…
Sakince yaklaşıp haykırışlarıma sebep olmayın
Hayaller kurdurup onları yıkmayın artık
Her enkazın altından kolumu bacağımı çekmeyin
Bırakın bende beni…
Aynaları düşman etmeyin bana
Acı şarapları şerbet diye sunmayın
Gözyaşıma mendil tutmayın

Beni bende bırakın…
Bir yara daha açacaksanız kanamalarımı durdurmayın
Güne küstürüp güneşi göstermeyin
Gülüşümü çalacaksanız kapımı çalmayın
Yokluğunuza alışmışken kendinizi bana buldurmayın
Beni bende bırakın…
Sizin olsun hoyrat davranışlarınız
Makamınız mevkiniz sizin olsun
Sarmaşık kollarınızı çekin üzerimden
Sahte sevginiz sizin olsun
Beni bende bırakın…

Gecemde güzeldir benim gündüzümde
Yoklukta güzeldir bazen
Beni varlığınızla imtihan etmeyin
Vefasızlığınızın dehlizlerinde boğmayın beni
Yorulduğum halde koşturtmayın
Sizin olsun koştuğunuz dünya hevesleriniz
Bana benim masum hayallerimi bırakın
Sözleriniz kötüyse beni eski şarkılarda bırakın
Kulaklarımı tırmalamayın gürültünüzle
Beni, benim güzel sonlu masallarımda
Beni bana bırakın...
Kirliyse ruhlarınız yaklaşmayın bana
Çünkü benim adım kadın
Cansu Kalçık
(Kadınlar, kızlar bazen her şeyken bazen hiç bir şey olabildiği bir dünyada yaşıyoruz, Halbuki bir kadına, kız çocuklarına gösterilen değer ile o milletin medeniyeti ölçülürdü eskiden... yeniden medeni olabilmek dileğiyle...