![]() Ah Gönül Ah...
Beni dinlemedin ya
Şimdi savrul savrulabildiğince Tutunma o dala taşımaz seni dedikçe İnadına tutundun , dal bir yana Yaprak bir yana sen bir yana... Ah gönül ah Demedim mi sana O dalın yaprağı Senden kıymetlidir diye... Döndün mü şimdi sine-i vatana Elinde bir ben kaldım yapış yakama Küle dönmüş yüreğim yakan yakana Yaktığın ateşi söndür söndürebilirsen... Ah gönül ah Derdin ben çekerim bana da günah Bıraksan da evrene bir ah Sen kul oldun ben ise seyyah... Geceler geçer Günler doğar Yaş göze ağır gelir Dile gelse de Ferhat’ın deldiği dağlar Anlatsa Mecnunu çöle düşüren Leylayı... Sus ağlama sen bunu hak ettin Bir sözüne hep senin zannettin Gelecek bir gün diye bir ömrü tükettin O dal ki yaprağına sevdalı yeni mi fark ettin ? Ah gönül ah bizde söz birdir Dinlemesen de sözümü Gel beraber ağlayalım sar iki gözümü Bundan gayrı yok inan bu aşkın çözümü... Çağdaş DURMAZ |