![]() KÖZ OLDU GİTTİ
tattım her acıyı hayat yolunda
baharım matlaştı güz oldu gitti ağardı saçlarım tek tek başımda bütün umutlarım buz oldu gitti ne kadar talihsiz kul muşum meğer tutunduğum dallar koptu yerinden felek tokadını vurdu derinden gamlarım gözümde yoz oldu gitti hayatın yükünü beden çekmiyor gönlün çıkmazları kolay bitmiyor düşenlere de kimse bir el atmıyor tutuştu yüreğim köz oldu gitti |