Uzakta kaldın
Maziyi anarken hayalin kuran
Dillerim lal oldu, gönlüm perişan Takvimin yaprağı geride kalan Anıdan dağların kalbime ürüşan. Hazandır baharlar, güneşşin gece İnciden kemerler vermiştim sana Yaşarken ömrüme doğan bilmece Bahtımın sultanı çiçeksiz bana. Güneşle tarlada kavrulan buğday Düşünde hayalin gelinsiz yandın Cem ile harmandan kaçan dolunay Gecemi ışıtan uzakta kaldın. |