Kanlı Kayın Ormanı "Mor Menekşeler"Şiirin hikayesini görmek için tıklayın Ey sarı saçlı mavi gözlü çocuk!
sen bir eflatun ölüm ben mor menekşeler gördüm gördüm/ kırk kilo bir kadın baş parmağıyla bebesini emziriyordu terazinin bir kefesinde sütten kesilmiş bir meme -diğer kefede Kâbe’yi sallıyordu henüz yedisinde bir kız çocuğu uzatılan şekerleri geri çevirdi o elleri öpüp kokladı ’ölen babasına benzetti" bir Yusuf güzelliği -Züleyha’nın gözyaşlarını siliyordu sırf çocuklar sevinsin diye Sayın Tanrı tarafından yedi günde yaratılmış gökyüzünde bir kuşak işgal altında kırmızıya çalıyor tüm renkler memlekete hayırlı bir evlat versin diye toplum mühendisleri tarafından bizzat seviştirilmiş ana babalar -ekmek derdinde "belki şehre bir film gelir" diye başlayan alt alta sıralı mısralar yorgun imgeler en ulaşılamaz doruğunda köşe kapmacada lirik şiirler mutluluğun resmini karalıyor Abidin kanlı kayın ormanında mor menekşeler dili başka diye belki çocukların -okunmuyor alfabeler |
İnsan bu kadar çirkinliğin içinde mutlu bile olmak istemez oldu.
Abidin karaladı birşeyler...
Gözleri şaşı, aklı kaçık, rengi karaya çalan bir şey çıktı mutluluk.
Çünkü bu kadar siyahın arasından kırmızı, mavi ve yeşili seçip çıkaramadı Abidin.
Harcı yoktu yeni bir dünya inşa etmeye, çocuklar ihtiyar doğdu, insanlık yaşamadan öldü.
Bizi şiirlere gömdüler, suyumuz gözyaşı oldu...