0
Yorum
16
Beğeni
0,0
Puan
294
Okunma

bir eylül öğlesiydi
güneş biriktiriyordu
bütün çıkmaz sokaklar
ellerim kıpırtısız
saçlarım darmadağınık
yürüyordum
kapkara bir köpek
içli içli bakıyordu
gölgesi olmalıydı eylülün
ya da yalnızlığımın
sarı’lıydı dört bir yanım
birileri üzgün yüzlerini
bu sokağa terkedip gitmişti
çıkmaz bir sokaktı
ama ben yüzüne çıkacağını bilerek
usul usul yürüyordum
usul usul söyleniyordu içim
yalnız değilim
sensizim
hulyaperest
(dörteylül2024)