SİTEM
Tüm sevdiklerim tek tek yaşarken ölmüş mü ki
Neden kimse arayıp bir gün sormuyor beni Görülmez mi olmuşum renklerim solmuş mu ki Herkesi gören gözler nasıl görmüyor beni Dermanım kesiliyor yaslanacak dağım yok Kopup düştüm dalımdan tutunacak bağım yok Ruhumu okşayacak ölüm çok da sağım yok Neredeymiş o şefkat neden sarmıyor beni Mazinin tüm yükünü taşırım kalp göçünde Uykularım bölünür her gecenin üçünde Zaman durdu zamansız pişmanlıklar içinde Bozuk saat miyim ben kimse kurmuyor beni İçimde çıglıkların melodisi hep es’siz Düşlerim ölü döğmuş umudumsa nefessiz Sırtımda bıçak yaram yaşar giderim sessiz Gördüğüm vefasızlık artık yormuyor beni Mutluluk, ağır aksak çoktan bükülmüş beli Bana ulaşamadan elbet gelir eceli Hayalen bile olsa uzansa bir dost eli Yalnızlık esir almış asla vermiyor beni İsmim hiç geçmeyecek aşkın tarihçesinde Bir mendilim bile yok sevdanın bohçasında Baharı bekliyorken düşlerin bahçesinde Açamadan solmuşum kimse dermiyor beni Ayşegül Bahçeci 03.09.2024 |