![]() DANSA KALDIRAN KARA MELEĞİN SON RİCASI...Şiirin hikayesini görmek için tıklayın ‘’Kendime kandırmalık hayatlar yaptım. Ağlayarak acılar azalttım. Tekrar unutmak için her şeyi hatırladım. Şimdi, dünyada sevdiğim ne varsa hepsinden uzağım. Sevdiğim her şeyden uzaklaşacak kadar neyi sevmiş olabilirim ki?’’(Alıntı) Çokluğumdun Hatta çocukluğum… Çoğalmışlığın ninnisinde saklı bilip bilmeden Sevip de aslında ölümü andığım Ne de olsa önce sevgi idi ölen Sonra çocukluk Metazori iklimlerde sevişen yapraklar İlla ki dalına hasret Nalına mıhına eşlik edenler nasıl da uzak En başta yarama sonra Tanrıya Edimlerden dökülen zerreler Ve mucizeler Gecenin çeperinde saklı adeta o bekleyiş Minnet etmeden Makul olan olmayan her neden Sür-git bir romans Hazin bir reverans Şehrin kubbesi Kayıp gölgem Hazzı da değil yaşamın Tekil hanemde saklı isyan İçerlediğim Ve içtiğim hüzün Şiirlere b/öldüğüm ölgün gün Ve ertesi hayaller Hicvine tanıklık ettiğim şiir Ve ettiğim her dua Huzuru annemin sesinde bulduğum Farkına varmadan Süregelen yalanlara ve imalara ettiğim veda Çünkü ben çocuğum Mazlum. Mağdur. Mecbur kılınan acıya. Muhatap olacağım sadece Tanrı Eşkâlini unuttuğum dünün mimarisi Bir ekin tarlası adeta Varsa yoksa adaletin sesi Sözcüklerle darp ettiğim nefsin küf kokulu nefesi Canhıraş ölüm Candan sevgim Camdan gözleri imkânsız aşkın Kırık mihrap Parçalanmış dolunay Revnak hecelerse birer başkaldırı Hicabın eşiğinden döndüğüm Yalnızlığın esareti Yazmadığımda İçine düştüğüm kördüğüm Göğün metaneti Yoksa yağmur sunar mıydı bereketini? Saflığın asaleti Mağdur yürek mazlum hasret ve bekası Ölüm öncesi Dansa kaldıran Kara Meleğin son ricası Emre amade benlik Endamı yitik bir kare İkiye b/öldüğüm Kaç üçgenden ibaret ise artık Ve atık bildiğim sildiğim nice şiir Kasveti döngünün ruhumun sileceği Aşkın alyansı Kalemin hicreti Sözcüklerin duası Huzurun ayak sesi Nidaların esir düştüğü sessizliğin rövanşı Esen rüzgâra duacı Esmeye dur sen yeter ki Hele ki bir de sevme… |