![]() Gurbet
Yalnızlığın ağır yükü omuzlarımda ...
Her adımda bir ah çeker dizlerim. Gurbetin hüzün kokan sokaklarında... Heder oldu, soldu gitti gençliğim... Suçum neydi hiç bir zaman bilemedim... Çok istedim çok uğraştım ama doyasıya gülemedim Tükendi umutlar ,yıkıldı senli kurduğum hayallerim Ne kadar dirensem de hayata mezarım oldu gurbetim ... Yaşayan bir ölü gibiyim farkım yok meftadan Tanımaz oldular artık yoktur beni arayan soran Tek beklentim merhamettir yüce yaradanımdan Ölümü bekler olmuşum daha sevme sevilme çağımdan Karlar yağmış güvendiğim dağlarıma Aklar üşüşmüş kıvırcık saçlarıma Sitem dolu sözlerim can bildiğim dostlarıma Gelmesinler istemem eğer ölürsem mezarıma... Yanar durur içimde sıla özlemi Bir tek anamdır yolumun bekleyeni Zalim gurbet acımaz büker belimi Yıkar yıkılmaz sandığım gönül bendimi... Vasiyetimdir bu satırlar sizlere ... Ölürsem koymayın buralarda külümü bile Dört ayaklıyla da olsa götürün Sultan şehrime Sivas’ıma gömün beni, essin deli rüzgarlar yukarı tekkede... 10.04.2006 BaRuT |
Kimbilir ki nerde kalır ölümüz
Ya suyumuz çeker ya toprağımız, demiş ya âşık.
Öyle işte, kimbilir.
Yüreğinize sağlık diliyorum.
Selâm ve saygılar.