KARASU SUSKUN SENSİZ
Karasu suskun
Zor bu kasabada sensiz yaşamak Loş yanan sokak lâmbalarının buğulu aydınlığı Kulakları tırmalar uzaktan gelen müzik sesleri... Öyle arnavut kaldırımlarıda sokakların Duvarlarından sarkan çiğdemler Demir çitlere sere serpe yayılırken Etrafa saçtığı kokunum Gururunu ve özgürlüğü yaşar Bedeni yorgun insanlar Gecenin sert rüzgarı eserken karasu sahilinde Uçuşur kum taneleri boş kalır çay bahçeleri Gözlerim dalınca uzaklara Esen meltem sevdayı fısıldar kulaklarıma Alıp götürür beni yağmur kokan bahçelerine İçimde yaşattırım seni soluğum kesilse de... Karasu suskun...! Hiç de kolay olmuyor buralarda sensizlik Yüreğimde acısını hissediyorum Kaybettiklerin telâfisi mümkün olmuyor Tahammülsüz olduğum anlarda bile Seni düşünmek yetiyor bana. İçimdeki kaygıları bitirdim Gülüşün ne demek olduğunu anladım seninle YEŞİLIRMAK |