0
Yorum
2
Beğeni
0,0
Puan
146
Okunma
“Kim bilir belki de çocukluğumu arıyorum şiirlerde.
Olamaz mı?”
Ne kadar hızlı koşsam da
Yetişemiyorum hayata
O kadar hızlı akıyor ki
Ayak uyduramıyorum zamana
Sanki dün gibi
Gözümün önünden geçti
Yırtık bir pantolon
Patlak bir ayakkabı
Naylon topun ardından
Topallayarak koşan çocukluğum
Hatırlıyorum
Ne kadar da mutluyduk
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.