![]() PRANGALARarındım, günün gecesinden dünün hecesinden arındım, yastıkladığım düşlerimden, yüzlediğim yaldızlı gecelerden arındım. esneyen yollar, mırıldayan kediler, yürüdü… arındım, dünü üzerimden silkeledim kirli bir elbise gibi, soydum vaşington portakal gibi, arındım. ambardaki pirinçler taştan, sofradaki kaşık aştan, sürmeli gözler yaştan, sırttaki heybe puşttan arındı, arındım. bardağımda çay, dilimde türkü, dökülür, bir gün aydınlığa emekler, anasından doğma bebeler ma ma ma… arı bir masumiyet, damlar, süt ağızlardan, bal dillerden, bana ne maldan mülkten bana ne aştan ekmekten bir masumiyet bir arı hürriyet gerisi yük gerisi hamallık söktüm ilmeğinden, döktüm heybemden, kırdım zincirimden, arındım. dengesiz ayaktan, prangalı esaretten arındım. Sibel Karagöz #sibelkaragözşiirleri #yazıdükkanıkültürsanateğitimyazıları #sibel_karagoz |