Bir yuvada iki baykuş var
Baykuşun biri Peykan
Peykanın bir yamağı var
Laf taşır kulağına
İtaat eder ocağında
Bir de zilli ki dost görünür
Nursuzluğa hemen bürünür

Hepsi birbirinden namerdane
Kural kural diye olurlar pervane
Yeter ki gitmesin beleş yuvası elinden
Herkesi kırar geçer eder yerinden
Gözleri fildir fildir döner durur
Yok yere bir kusur bulur
Yeter ki geçme onu o mutlu olur
Ama bir geçersen pir kudurur

Gagalıdır bizim Peykan
Yanında yamak şeytan
Acırım ki bu yuvada nice güller ağlar
Bunları gören sansar
Korkup tırsar

Bizim gaga seslenir şeytana:
Ben gidince sen konacaksın yuvaya
Sen bana tutmalısın ayna
Yok yere çıkar huzursuzluk
Bu kadar işte mutluluk
Şeytan unutma varsa huzur
Senin yuva tuz buz olur

Yamak bu sözleri anladı
Kendine çarşıdan bir gaga aldı.
Hüviyetini sattı gururunu kapıya bağladı
Kuş olmam için ne gerek acaba bana ?
Kanatlarım olsa ne güzel
Şimdilik gagam var
Bir de Peykan

Yuvanın asıl sahibi geldi aniden
Tuttu kovaladı birden
Ağladı timsah timsah Gaga Peykan
Ben dedim size bunda yoktur iman
Affetti yuvanın sahibi
Gaga Peykan sevdi hemen onu
Unutuldu her şey birdenbire
Vallahi öyle bir yuva ki
Kim kimi kemire

Şair ağaca baktı acıdı
Yuvaya baktı sancıdı
Aldı sazını eline
Gitti uyudu suyun dibine

Kuşlar göç eder diyardan diyara
Elbet tuz döken olur hıyara
Bakma şair şakayı sever
Vallahi hem sever hemide döger