Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
İhtiras yüklü kalpler idrak eder mi hiçi, Tevâzu ve mahviyet dolmalı gönlün içi. Hilkat sırrına vâkıf, ârif olan canların, Benlikten sıyrılarak olmalı en son göçü.
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
HİÇ şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
HİÇ şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.