Kimi zaman düşer insan, sapar bir yolda,
Bir avuç topraktır aslında, özünde kulda.
Hoşgörüyle yaklaş her işe, hikmet onda,
Kınama kimseyi, kuldur şaşar bazen.

Kusur ve günahları örterken kin tutma,
İnsan olmanın hikmetini asla unutma.
Her yürek birer hazine, gönül yıkma,
Kınama kimseyi, aşk örter kusuru.

Görmezsin yürekte yatan o acıları,
Kusur ve günahın ardındaki sırları.
Sevgiyle bak, Allah örtsün hataları,
Kınama kimseyi, gönül incinir tez.

Yargılama kimseyi, göremezsin içini,
Sevgiyle, şefkatle bak, anla yüreğini.
Pişmanlıkla belki sevgi dolar gönlünü,
Kınama kimseyi, nefs düşürür kulu.

Gözlerinle bakarsın ama göremezsin,
İçindeki geceyi, tövbesini bilmezsin.
Hiç kimse kusursuz değil, ihsan dilersin,
Kınama kimseyi, tövbeye yakın dur.

Sevgiyle uzat elini, iyilik yap insana,
Merhametle yaklaş, dokun kalbine ona.
Yüreğindeki umutla aydınlık doğar sana,
Kınama kimseyi, yol uzun, yük ağır.

Affetmek erdemdir, bunu hep bil,
İnsanı kusurla değil, sevgiyle bil.
Tövbeye yönel, durmadan eğil,
Kınama kimseyi, Hak görür gizliyi. İSTANBU.12.MART.2013