Gece sessizliği dile gelirken vayy ki vayy
Çekirge sesleri nasıl eşlik eder yalnızlığa
Ahh nasıl çağırır o yarin ağıt türküleri
Ve insan nasıl arar sevdiceğinin gül cemalini

Demek seni sevdiğinden ayrı koyan
Gözlerinde ki hoyrat bencil düşünceler
Damla damla erirken yürek hüzne bürünür geceler
Demek ooh çekerek nefes almak ayrı kalmakmış

Şimdi tüm yer titriyor gök kubbe ağlıyor
İklimler kat kat kedere bürünüyor sevgili

Sen dağların asi şahini çaresizce
Kanatlarına yüklemişin onurunu gururunu
Gece ayazında düşlerine süzülürsün hüzünle
Karanlık ayrılığın simgesi bilirim yaaa
Hissedilen duygular üstümüze yağan çisil çisil yağmur
Böyle mi donup kalacaktı bir takvim yaprağında

Hani hani yağmur hep yağacaktı çorak yüreğimize
Ahh susmalıyım ki kanayan yüreğine merhem olmalıyım
Dur durak bilmeyen özlemin önüne surlar kurmalıyım
Sürgün etmeliyim hissettiğim duyguları cehennemin dibine

Ahh nice yıkılışlarımdan sonra yeşeren dost arkadaş sevgili
Yaşanılan yaşanmışları tozlu rafa bırak denildi yaaa
Gözlerimin önünde bir tabut taşınıyor ya vakitsiz insan
Allı pullu acılara hüzünlere bürünmüş bir canlı cenaze

Hatırlamak istemiyorum ya en çok sevdiğim gülüşünü
Demede dilim unutulmuyor ki vakitli vakitsiz insan
Bir omuzum mayi deniz bir omuzum felç geçirmiş
Saçım başım darma dağınık huysuz laf anlamazım
Şu günlerde neler düşündüğüm bile bilmiyorum

Gece yastıkla dertleşip ağlayışımı mı
Gündüz aynada ki gözlere bakıp ağlayışımı mı
Böyle yazgıya razı olup suskun kalışımı mı
Gece vakti anlar ya beni kurtlar kuşlar vayy ki vayy

Sevginin içinde dışında bir yerde kalmak çok zor
Hele de özlemi burnun direğinde sızım sızım hissetmek
Hıçkırıklara boğuyor beni lanet ediyorum herkese
Ne erkeğin aptalca gurur ne kadının aptalca gururu
Sevgi karşısında beş kuruş değer etmediğini bilmeyenler
Göğüs kafesinde ki kemiğinize kazıyın sevginin mührünü…

İ.Selin deniz
Asi_serce