Meğerse her baba ulu çınarmış,
Kalplere sevgiyle akan pınarmış,
Yetimle öksüzü herkes kınarmış.
Ardından bağrımı dağlarım baba,
Çaremdin çaresiz ağlarım baba.

Huzurum olurdun gülerdi yüzüm,
Şimdiyse yalnızım garip öksüzüm,
Birlikte bahardım artık bir güzüm.
Gözyaşım sel oldu çağlarım baba,
Elimden tutan yok ağlarım baba.

Gülündüm budardın nazla harımı,
Eksiktim tam ettin noksan yarımı,
Kaybettim bal yapan cesur arımı.
Köhnedir haraptır bağlarım baba,
Hasretlik can yakar ağlarım baba.

Senmişsin ömrümün kolu kanadı,
Terk ettin yıkıldım kalbim kanadı,
Hiç seven olmadı her kes danadı.
Sevgini kimlerden sağlarım baba,
Üzgünüm her gece ağlarım baba.

Aşımdın ekmeğim bir hoş nefestin,
Yalnızlık korkuma em olan sestin,
Gönlüme misk yaydın içimde estin.
Ömrümü kimlere bağlarım baba?
Ah çeker ardından ağlarım baba.

Seyfettin Karamızrak