hoş geldin nilüfer mevsimi
tekrar hoşgeldin efkar
tanıştığımız güne dönmek için
lütfen göz kapaklarını aç
benim için olmasada mazi için
aşk bahçesinde yorulmaksızın
koşturduğumuz zamanlar için
rastgele uyandığımız
günler hatrına ‘’nilüfer’’

kıraathanelerin dumanlı
camekânları sisliyken
son sigaranın izmaritinde
savrulan küllerimle yalnızım
herkesin vardır hatırlamak
istemediği anlar….

belki okuduğu son mektupları
nilüfer yanlış anlama zamanın
apar topar
geçmesinden şikâyetçi değilim
lütfen söyle ve aynaya bak
kimi ve nerede görüyorsun


hatırla raflardaki kitap kokusu için
okuma yazma bilmeyenlerin
utancı içindeyiz

terkin ertesi günündeyiz
bir daha âşık
olmayacağımların ilkindeyiz


nilüfer çiçeği diyorum sana
ayrılıklardan öğrenmedik mi sevmeyi
hatırlasan
yanıma uzandığın ilk akşamı
affet okuyamadım
matematiksel kodlarla yazılmış zihnini
şimdi ise
taş devrinden kalma
bir mağara resmiyiz sanki

affet seni biraz az
sevmiştim en başlarda
o kadarını affet
şimdilerde ise
kalbimin en derininde sakladım adını

biliyormusun
yarıda kalmış dizilerin çekimindeyiz
olsun derdin hep
belki yeni bir sahneye vesile oluruz
ve sonuç yarım kaldık yalnızlığın bağrında



bırak artık uzasın kaşların
ve kirpiklerin
bırak deli gibi dağılsın saçların
korkutuyor beni bu yapmacıklar
bazen adına yazılan şiirlerim bile

bil ki;
ağır çekimde uzayan saçların kadar
sabırlıyım sana inat….