6
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1022
Okunma
Hazan mevsimi parkda gezerken
Çocuk annesine:
-Bak anne!
Amcanın başına kar yağmış!
Acaba nereden gelmiş?
Dediğinde;
Göz göze gelmişiz aniden
Kadınla.
Çakılmışım olduğum yere!
Nutkum tutulmuş!
Karşımda...!
Yıllardır acısını...
Özlemini...
Dindiremediğim!
Çocukluk aşkım!
İlk aşkım!
O da donmuş kalmıştı.
Hatta...buz kesmişti!
Öylece kalmışız.
Kim bilir; ne kadar.
Ki...
Bir ses ile irkildik. İkimiz de!
-Hayatım! Kim bu bey?
?)%&^+/’!=?_)(&+%+^’
Sonrasını hatırlamıyorum....
Hatırlamak için...
Yaşamak gerekirmiş.....