bilsem ne yazar sonsuz bilgiyi
kalbinde yerim yoksa eğer
ağlasam olur mu bir duyan
sen değilsen kaç yazar
günüm sen
gecem sen
dolmuyor boşluklar
kütlen olmasa
olmuyor sabahlar
sen aklımda
yokluğun acı sızı
koynum sana ait ve boş

eserler yazılsa bilinmeyen kahramana
sen bilirim ben her defasında
gözüm görmez oldu, kör oldum
gelsen de ışığın gözlerimi açsa

muhtacım ekmek su gibi sana
ölüm orucundayım sen gelene kadar
güldürmüyor yüzümü senden gayrı yar
çok mu görürsün bu kula biraz merhameti

neyse, sen bilirsin
zorla güzellik olmaz elbet
ama şunu bil var sana bir ahım
kalbimi yok saydın hiç bildin ama
ben seni sevmekten başka bir şey yapmadım

aldan şimdi o yakışıklı delikanlılara
ben neyin tabi yanlarında?
olur benden belki bir demet çiçek ama
kalbin atmazsa bana solar gider onlar da

ne bildin de beni salıverdin bu derde
acemi miyim yoksa söyle
derdim umman yok sesimi de duyan
sen vardın özlediğim bahar misali
yok oldun bulamadım bir daha
hayaletim benim