SİİRT TOPRAKLARINDA VEYSEL KARÂNÎ
Resûl aşkıyla yandı bir garip can,
Görmeden sevdi Habîb’i candan.
Ana sözü tuttu, eğmedi boyun,
Siirt topraklarında Veysel Karânî

Dünya yük olmadı onun gönlüne,
Mal mülk değmezdi bir tek sözüne.
Hakk’a yürüdü aşkın izine,
Siirt topraklarında Veysel Karânî

Yemen çöllerinde pişti bu yürek,
Hasretle yoğruldu gece gündüz tek.
Sessizliğinde saklı nice gerçek,
Siirt topraklarında Veysel Karânî

Bir hırka yeterdi ona dünyadan,
Kanaat öğrendi Hakk’a durmaktan.
Erenler bildi onu sormadan,
Siirt topraklarında Veysel Karânî

Görmedi yüzünü Sevgili’nin,
Ama nur doluydu içi derinin.
Aşkı dillerinde müminlerin,
Siirt topraklarında Veysel Karânî

Ne şan aradı ne de bir makam,
Gönlüne sığmazdı yalanla kelâm.
Bir secdeye sığdı koca cihan,
Siirt topraklarında Veysel Karânî

Duası yükseldi arşa gizlice,
Adı anılırdı gönülde nice.
Bir er geçti bu yoldan sessizce,
Siirt topraklarında Veysel Karânî

Bugün de yaşar adı dillerde,
Sevgisi durur mümin gönüllerde.
Bir ışık yakar karanlık yerde,
Siirt topraklarında Veysel Karânî

Hak yolunun eri derler adına,
Aşkı rehberdir çıkan canına.
Yol gösterir düşen her yanına,
Siirt topraklarında Veysel Karânî

Bu sevda bitmez ne dün ne yarın,
Gönüllerle yaşar adı erenin.
Bir nişandır ümmete bu derin,
Siirt topraklarında Veysel Karânî SİİRT, 23 MAYIS 1994