![]() Ben Kavgası
’’HEP BEN’’
değil mi bizi bizden ayıran içimizi kemirip duran bir üstünlük fısıltısı nefsimizden duyulan ’Niye ben değil’ lerle fitillenir ateş, yakar kavurur gün gelir ene duygusuyla Kabil Habil’i vurur sırtından Dökülür ilk k a n Kardeş eliyle düşer toprağa c a n Başlar imtihanı Adem’in, taa o zamandan Bitmek bilmez bir ihtiras bir başkaldırı ki kimden miras Ah yok mu o ’h e p b e n’ arzusu kıskançlıkla yoğrulup duran Gün gelir yanar hased odu Yusuf’u da attırır kuyuya . yalanını yükleyip kurda getirtir kanlı gömleği koydurur babanın kucağına Bitmez ene son bulmaz benlik davası ta o günden bu güne ayrılır evlat ana baba kardeş ayrılır eş dost yâr yaren hepsinde ben kavgası Tükenmez bir ihtiras bilinmez kimden miras taşınır sonsuza Şahittir zaman Şahittir arz arş kurtulmaz nisyandan asra yemin edilir ki hep hüsrandadır insan... |